familiesnel
Zwanger!

Donderdag 22 mei, gisteravond nog niet ongesteld dus vandaag doen we een test. Om half 4 ben ik al wakker en ook Edwin ligt te draaien, ik moet plassen dus zullen we? vraag ik. Ik ben nog maar half wakker als ik ga plassen en geef het potje aan Edwin want ik durf niet. Edwin zet de stick in de urine en deze zuigt zich vol......2 strepen.... IK BEN ZWANGER! Na al die jaren en de hele zware maand hiervoor is het gelukt! Daar staan we dan om 4 uur 's nachts in de badkamer in elkaars armen, ik heb zo staan huilen.

Woensdag 28 mei, (5 weken ­ 2 dagen) Moeders voor Moeders komt vandaag langs, met veel trots ga IK nu 10 weken plassen voor al die hormonen. De gastvrouw van MvM test nogmaals mijn urine en die test is weer super positief, ik vertel aan de gastvrouw dat ik het gevoel heb dat het er misschien wel twee kunnen zijn....

Vrijdag 30 mei, (5 weken ­ 4 dagen) heel langzaam komt het besef dat ik zwanger ben. 23 juni krijgen we onze eerste echo, dan zal ik 9 weken zwanger zijn. Ik stop met de ICSI mail lijst want ik trek me de ellende en tegenslagen van de anderen erg aan. Ik ben ineens verslaafd aan de cup a soup chinese tomaat.

Donderdag 12 juni, (7 weken - 3 dagen) contact gehad met de IVF-verpleegkundige omdat ik nu een paar keer bloedverlies heb gehad, ze stelt me gerust. Nog 2 weken wachten voor we de echo krijgen, wat is nu erger de wachtweken of deze weken? Ik raak er steeds meer van overtuigd dat we een tweeling verwachten.....

Woensdag 18 juni, (8 weken - 2 dagen) Jarig vandaag! Enorm verwend door Edwin en het idee dat er volgend jaar een kleintje op het bed zit maakt me vrolijk. Ik voel mijn buik groeien en het zit me in de weg, zouden het er dan toch twee zijn? Ik ben in ieder geval niet meer misselijk.

Maandag 23 juni, (9 weken) onze eerste zwangerschapsecho. Ik wil niet eens weten of het er 1 of 2 zijn maar ik wil gewoon horen dat het hartje klopt maar de arts zegt meteen dat ze wel snapt waarom ik zo ontzettend moe ben..... het is geweldig, 2 vruchtjes, 2 vruchtzakjes, 2 KINDJES! Een tweeling en ze doen het heel goed al zijn ze nog maar 18 en 22 millimeter groot. We zijn sprakeloos de rest van de dag, 2 guppie's en allebei van ons, ik ben er nu al gek op!

Vrijdag 27 juni, (9 weken - 4 dagen) we hebben de babykamer uitgezocht.

Woensdag 2 juli, (10 weken - 2 dagen) een nieuwe echo gehad. Allebei zijn ze ongeveer 38 mm groot en je ziet ze druk bewegen, ineens zitten er armen en benen aan! Ook hebben we hartslagjes van beide kindjes gehoord. De extreme moeheid begint iets weg te zakken gelukkig.

Maandag 14 juli,  (12 weken) De labuitslagen haal ik op mijn werk uit de computer en zijn goed. Mijn Hb 8,1, lekker wat reserve. Buiten hebben we bijna een hittegolf met temperaturen boven de 30 graden, ik leef vooral binnen. Ik voel mijn buik groeien en ben benieuwd wanneer ik ze ga voelen. We nemen de beslissing om de verdere controles in Gooi Noord te doen omdat ik me in het WKZ niet op mijn gemak voel. Nu krijgen we een vaste gynaecoloog en dat is beter voor mij en mijn gemoedsrust.

Vrijdag 18 juli, (12 weken - 4 dagen) dat je zekerheid weer in 1x weg kan zijn hebben we gisteren gemerkt. Zomaar weer bloedverlies en best veel ook dat we uiteindelijk 's avonds nog voor een echo terecht konden. De arts had telefonisch al gezegd dat ze niet dacht aan een miskraam maar ik had zoiets van eerst zien dan geloven. Op de echo zagen we twee spartelende kleintjes,pffff.

Donderdag 24 juli, (13 weken - 3 dagen) vanmorgen bij de gynaecoloog in Gooi Noord geweest en meteen ben ik een stuk geruster, bij deze arts voel ik me goed en vertrouwd. We gaan dubbel onder controle want de gynaecoloog doet samen met de verloskundige de bevalling. Over 3 weken hebben we een afspraak bij de verloskundige. Ik krijg een recept mee voor ijzertabletjes en een nog hogere dosering foliumzuur wat ik de rest van de zwangerschap moet gaan gebruiken. Mijn Hb is nu 7,5.

Vrijdag 25 juli, (13 weken - 4 dagen) vandaag voor nekplooi meting geweest en dus lang van de kleintjes op de echo kunnen genieten. Wat zijn ze ineens groot zeg en ook al echt mensjes! Bijna 8 en 9 cm zijn ze nu groot(gemeten van koppie naar kontje). De uitslag van de nekplooi meting was goed, weer een zorg minder.

Zondag 17 augustus, (16 weken - 6 dagen) alweer even niet geschreven maar het gaat goed met me. Eindelijk minder moe en wat energie om dingen te gaan doen. We hebben lekker vakantie en dat is wel prettig met de buiten temperaturen van ruim boven de 30 graden. We zijn afgelopen week positiekleding gaan kopen want mijn eigen broeken passen niet meer. De babykamers zijn verbouwd en het grote werk is daarvan klaar. Half september worden de meubeltjes bezorgd, best vroeg maar met een tweeling onderweg heb ik liever alles op tijd klaar.

Dinsdag 19 augustus, (17 weken - 1 dag) vanavond hadden we een afspraak bij de verloskundige, zij doet samen met de gynaecoloog de bevalling straks. Met allebei de verloskundigen hebben we kennis gemaakt en dat gaat straks allemaal wel goed komen denk ik. We hebben de hartjes gehoord (zie de video pagina) en ook mijn bloeddruk was goed. Wel weer opgelucht hoor om de kleine guppie's weer even gehoord te hebben. Ze zitten nu precies op de plek waar ik al een week of twee steeds steekjes voel, dat zijn dus toch al de kleintjes!

Maandag 25 augustus, (18 weken) vanmiddag naar het WKZ geweest voor de uitgebreide echo van onze guppie's. Toch weer een uur kunnen genieten van die twee. Baby rechts ligt helemaal met het koppie in mijn bekken en baby links ligt met het koppie omhoog. Wat zijn ze al groot zeg en alles zit eraan. We hebben de organen, skelet en geslacht gezien maar we willen absoluut dat het geslacht van de kleintjes tussen ons blijft.

Dinsdag 26 augustus, (18 weken - 1 dag) weer een mijlpaal, Edwin heeft vanavond de kleine links gevoeld! In bed lag dat guppie me zo te trappen en Edwin had zijn hand erop, hij voelde het 'knetteren'.

Maandag 8 september, (20 weken) officieel zijn we over de helft heen! De guppie's bewegen druk in mijn buik, vooral linksonder word ik regelmatig geplaagd. Vanmiddag zijn we naar de gynaecoloog geweest en die was heel tevreden. We zijn ook weer verblijd met een echo, de hoofdjes van allebei de guppie's zijn nu 5 cm in doorsnede. De kleintjes liggen nu weer dwars en boven elkaar, ze hebben nog veel bewegingsruimte. Ik merk wel aan mijn bekken dat ik rustiger aan moet gaan doen, mijn buik groeit nu ook zo hard elke week!

Woensdag 10 september, (20 weken - 2 dagen) vandaag de gordijntjes voor de kamertjes gehaald en opgehangen. Het staat geweldig, nu de meubels nog en alles is compleet...op de guppie's na dan...

Zaterdag 13 september, (20 weken - 5 dagen) gisteren zijn alle meubeltjes voor de guppie's gekomen, heel het huis stond hier vol. Edwin is meteen aan de slag gegaan om ze in elkaar te zetten en ik heb hoofdzakelijk zittend de beschrijving voorgelezen. Het staan,lopen en zitten geeft me veel pijn op het moment maar de kids doen het goed en daar hou ik me aan vast. De meubeltjes staan geweldig, ik ben er nog wel verlegen van hoor. Al die spullen in ons huis, voor onze guppie's wie had dat ooit gedacht?

Maandag 22 september, (22 weken) alle meubeltjes staan inmiddels op zijn plekje en het is een paleisje geworden vind ik zelf. Nog zo'n 15 weken geduld en dan mogen ze komen hoor! Volgende week mag ik weer naar de verloskundige en kunnen we ze weer even horen gelukkig, voor mijn gevoel zijn ze hard gegroeid de laatste 2 weken. Inmiddels mag ik van de verloskundige en gynaecoloog niet meer werken vanwege mijn bekkenpijnen. Ik doe eigenlijk niks meer in huis en dan gaat het best nog, Edwin doet alle nodige klussen (arme jongen).

Woensdag 1 oktober, (23 weken - 2 dagen) de afspraak bij de verloskundige gaat niet door omdat ze beiden een bevalling hebben. Wel jammer want ik had ze graag weer even willen horen. Ondertussen is er heel veel leven in mijn buik en voel ik overal schopjes en stompjes, wel gezellig zo!

Donderdag 2 oktober, (23 weken - 3 dagen) vandaag bij de verloskundige geweest. Ik heb andere ijzertabletten gekregen omdat mijn Hb doorzakt (7,1) ondanks alle pillen. De hartjes hebben we weer gehoord maar de kids schieten nog alle kanten op omdat ze nog veel ruimte hebben in mijn buik. Verder ben ik vandaag te horen gekomen dat mijn navel van nature te laag zit.....snik. Maar mijn baarmoeder zit nu midden tussen mijn navel en borstbeen in, wat prima is. De verloskundige raadde mij nu toch wel fysiotherapie aan voor mijn bekken.

Woensdag 8 oktober, (24 weken - 2 dagen) het wordt steeds gezelliger in mijn buik en elke dag voel ik meer bewegingen. Gisteren in bad bewoog mijn buik zichtbaar alle kanten op, wat een grappig gezicht! Net op kraamvisite geweest bij Margriet en Rein, die hebben een 2e prachtzoon van 9 pond gekregen. Stan heet hij en het is een heerlijk ventje. Nog een maand of 3 en wij mogen die van ons ook vast gaan houden....

Zaterdag 11 oktober, (24 weken - 5 dagen) vandaag zijn we naar Zwolle gereden om de wieg te halen die we van iemand hebben overgenomen. Helaas zie je amper tweelingwiegjes anders hadden we voor een nieuwe gekeken maar ondanks dat is hij wel erg schattig.

Maandag 20 oktober, (26 weken) vanmorgen zijn we bij de gynaecoloog geweest en na 6 weken hebben we ze weer op de echo mogen bewonderen. Ze doen het heel erg goed gelukkig en zelfs nog ongeveer een week voor op het groeischema! De rechterbaby ligt met het koppie naar beneden en wordt geschat op 960 gram, de linkerbaby ligt precies andersom en is wat groter ongeveer 1050 gram. Om een idee te krijgen hoe groot ze nu zijn: de schedelomtrek van 1 baby is ongeveer 28 cm. Van de dokter moet ik wel rustig aan blijven doen maar verder was hij tevreden! Nu elke 2 weken naar de verloskundige en over 6 weken naar de gynaecoloog terug.

Vrijdag 31 oktober, (27 weken - 4 dagen) deze week heb ik een griepje te pakken, niet fijn want het maakt me nog benauwder dan dat ik het al had. Ik ben soms wel bang dat de tweeling hierdoor misschien wel eerder komt maar aan de andere kant is er helemaal niets dat daar op wijst. De kleintjes zijn flink actief, mijn hele buik gaat soms heen en weer. Jammer genoeg kan Edwin nog steeds de hartjes zelf niet horen kloppen met een stethoscoop op mijn buik.

Dinsdag 4 november, (28 weken - 1 dag) gisteren zijn we weer naar de verloskundige geweest. Ze liggen nog steeds precies hetzelfde en de rechter baby heeft het koppie echt voor de uitgang gezet, gelukkig want zolang ze zo blijven liggen kan ik normaal bevallen tzt. De verloskundige heeft nog bloed afgenomen en over 2 weken krijg ik mijn anti-D injectie. Ik krijg hem mee naar huis zodat Edwin deze kan spuiten, sinds alle ICSI hormonen heb ik het niet meer zo op al die prikken. Meteen heeft ze mijn Hb nog bepaald en ja in 4 weken van 7,1 naar 6,5 gaat dus heel lekker. Over 2 weken heb ik weer een controle, als ik zo door ga redden we de 37 weken wel volgens haar. Dat is heel mooi want ik wil graag pas na de feestdagen gaan bevallen hoor!

Vrijdag 14 november, (29 weken - 4 dagen) afgelopen dinsdag nog even naar de afdeling geweest om koffie te drinken, dan merk je weer hoe zeer je je werk mist zeg. Bonnie was gisteren uitgerekend, nu wordt het spannend wanneer ze gaat bevallen en ja dan zijn wij de volgende.... De afgelopen 2 nachten word ik steeds wakker van harde buiken en overdag is er niets aan de hand, ik hou me zo rustig mogelijk want 2 dagen iets doen achter elkaar was toch iets teveel van het goede blijkt wel. Vanmorgen heel fijn 'contact' gehad met de kleine die rechts ligt, dat was een heel fijn moment. Zeker nu ik de hele dag het gevoel heb dat mijn buik zo vol is, dat kost zoveel energie. Maandag moet ik weer naar de verloskundige, dan ben ik precies 30 weken, nooit gedacht dat ik dat zou halen!

Zondag 16 november,  (29 weken - 6 dagen) Bonnie zit al sinds gisteren in de weeën maar nu wordt het heviger, zal ik tante gaan worden vandaag?

Maandag 17 november, (30 weken) vandaag zijn Edwin en ik voor het eerst oom en tante geworden van een prachtig neefje, Younes! Bonnie is lekker thuis bevallen en alles is goed gegaan, hij weegt 3460 gram en is 52 cm. Wat een bijzonder gevoel om dat mee te maken zeg, nu zijn wij echt de volgende.... Vanmiddag bij de verloskundige geweest, alles was goed. De kleintjes waren wakker en ook zij voelde dat! Een gelukje....ze had geen anti-D meer in huis...heb dus even uitstel van executie gekregen....

Maandag 24 november, (31 weken) hoera 31 weken! Over een weekje dat magische grens dat als ze te vroeg geboren worden ze ip in ziekenhuis  GooiNoord mogen blijven. Het is een drukke boel in mijn buik, bovenin ligt er eentje helemaal dwars lekker tegen mijn ribben en verder voel ik heel veel voetjes, handjes en wat nog meer bewegen. Mijn buik is hard en gespannen, de harde buiken komen al wel steeds vaker en 's nachts uit ons waterbed klimmen om te plassen is ook geen pretje meer. Het wordt wel zwaarder nu, terwijl iedereen om ons heen maar roept "nog een week of 6, dat schiet al op hè?!" .....

Maandag 1 december, (32 weken) Nou we hebben net de echo gehad bij de gynaecoloog en die liet weer heel wat verrassingen zien....Vandaag 32 weken zwanger, nu mogen ze hier in het zkh blijven als ze geboren worden zei de gyn maar dat hadden wij ook al bedacht. Het gemiddelde gewicht voor 1 kindje bij 32 weken is 1830 gram....onze linker baby weegt 1990 gram!!!! en de rechter is iets kleiner 1740 gram. Grote kids dus al maar dat had hij wel verwacht met onze lengte zei hij....Ook zijn ze voor de lol allebei nog even gedraaid maar nu wel zo dat de eerste in stuit ligt (grrrrr). Als ze zo blijven liggen wordt het een keizersnede maar volgens de gyn konden ze nog best draaien of verschuiven.....Hoe weet ik ook niet hoor, die buik zit vol. Over 2 weken hebben we een nieuwe echo voor de ligging, de groei zal wel goed zitten denk ik. Inmiddels heb ik wel veel harde buiken, zolang ik geen slijmverlies etc heb is het goed en moet ik kalmer aan gaan doen, dat kan niet meer want ik doe al weinig. Dus we nemen t maar voor lief en zien wel hoelang ze blijven zitten. Mijn handen, armen en benen gaan ineens vocht vasthouden, dat is de nieuwste verandering....we lopen echt naar het einde nu....

Maandag 8 december, (33 weken) even naar de verloskundige werd ook weer een verhaal op zichzelf. Mijn bloeddruk was veel te hoog 170/95, zomaar ineens. De hartjes van de kids klonken gelukkig prima en ineens lag er weer een hoofdje beneden! Volgens de verloskundige hebben ze ook nog wel wat ruimte om te draaien dus voorlopig hoef ik nog niet van een keizersnede uit te gaan. Wel heeft ze gebeld met de gynaecoloog, vanwege die bloeddruk moet ik morgen voor controle naar de gynaecoloog. Ze maken dan weer een echo, doen bloed onderzoek en wrs een CTG, verder moet ik nog meer rusten en bij bepaalde klachten direct de verloskundige bellen omdat ik mogelijk een beginnende zwangerschapsvergiftiging aan het ontwikkelen ben..... Dit kwam wel even onverwacht maar ik ben zo blij dat ik al 33 weken ver ben, zo hoef ik me niet super veel zorgen te maken over de kleintjes mochten ze nu binnen een korte tijd geboren gaan worden.

Dinsdag 9 december, (33 weken - 1 dag) de controle bij de gynaecoloog is niet voor niks geweest. Vanmorgen weer een hoge bloeddruk (170/100) en daarbij ook diverse klachten, gelukkig was de echo van de kids prima en zagen mijn bloeduitslagen er niet verontrustend uit. Toch is er besloten om mij toch op te nemen om mij beter in de gaten te kunnen houden. Zelf wil ik ook geen risico's nemen nu we al zover zijn, al ben ik liever gewoon thuis natuurlijk. Ip blijf ik opgenomen tot de kids geboren zijn, dat betekent wrs ook de feestdagen in het ziekenhuis dus.....hoef je niet te werken met de feestdagen ben je nog niet thuis....