familiesnel
In het ziekenhuis

Donderdag 11 december, (33 weken - 3 dagen) Vanmorgen om 10.30 waren we in het ziekenhuis, waarna we op de kamer het intake gesprek kregen. Barbara ligt op kamer 202, een kamertje alleen en dat vindt ze wel lekker geloof ik. Vrijwel direct werd ze aan het CTG-apparaat gelegd, waarmee ze de hartslagen van de kleintjes in de gaten kunnen houden. En gelijkertijd kunnen ze ook zien of er toevallig al iets is van weeënactiviteit. Dit zag er allemaal mooi uit en de weeën waren er ook niet.  Wat wordt er gedaan? Barbara heeft bedrust (mag eventueel met de rolstoel van de kamer af), 3x per dag wordt de bloeddruk gemeten, iedere dag wordt er een CTG gemaakt en 2x per week wordt er bloed afgenomen. Voor degenen die een kaartje willen sturen: Barbara Snel, Ziekenhuis Gooi-Noord, Afdeling B20 Kamer  202, Postbus 900, 1250 CA, Laren

Vrijdag 12 december, (33 weken - 4 dagen) Afgelopen nacht heeft Barbara bijna ieder kwartier wel op de klok zien verschijnen, helaas dus niet zo best geslapen. Tijdens het bezoekuur in de ochtend (alleen voor partner) werd Barbara weer aan het CTG-apparaat gelegd. En weer hebben we even kunnen genieten van de kleintjes die dit keer nog iets beter luisterden en flink te keer gingen. Hier de link van baby A en Hier de link van baby B. 

Zondag 14 december, (33 weken – 6 dagen) alweer 4 dagen verblijf ik op de kraam/zwangeren afdeling en de dagen gaan best snel. Elke morgen een CTG en tot nu toe is Edwin er elke keer bij geweest, het is zo leuk om hem daarvan te zien genieten. Nu ziet en hoort hij wat ik al die maanden al voel. Mijn bloeddruk is iets gezakt sinds ik hier ben maar ik krijg al wel het idee dat ik niet zomaar meer naar huis mag voor de bevalling. Ook ligt de eerste baby nog steeds in stuit en dat betekent toch echt een keizersnede…Gisteren een andere gynaecoloog aan mijn bed gehad, hij vindt het wel mooi als ik de 36 weken ga redden, dan vond hij inleiden geen probleem. Toen hij hoorde van de verpleegkundige dat de eerste in stuitligging lag zei hij “een tweeling krijgen is een prachtig cadeau maar het uitpakken is vaak zo’n probleem”, allemaal moesten we er erg om lachen. Ja uiteindelijk is het ook zo, ik dacht altijd dat de bevalling wel een ‘eitje’ ging worden vergeleken met de ICSI behandeling want ik dacht met veel moeite zijn ze erin gekomen- dan moeten ze er wel makkelijk uitgaan…maar deze kids laten wel nog even zien dat het niet zomaar een cadeautje is geweest! Op naar woensdag, dan hebben we weer een groeiecho en een gesprek met de gynaecoloog.